Uloga Milana Milovanovića u razvoju srpskog slikarstva na početku prošlog veka bila je značajna i dragocena. Bio je ne samo spona između tradicije i moderne, već i između dveju modernih razdoblja, onog do 1920. godine i onog između 1930-1941. godine. Milovanović nije bio sklon avangardnim izletima, niti je krčio nove puteve u srpskom slikarstvu, ali u okvirima srpskog slikarstva sa početka prošlog veka i poređenju sa delima drugih njegovih slikara savremenika, on je po svemu osobena pojava. Odabranim motivima on pripada svom nasleđu, ali za razliku od ostalih naših impresionista, Milovanovića krasi prefinjen likovni jezik koji deluje čistije, potpunije i fluidnije. Po svemu bi se reklo da je on bio i ostao prvenstveno slikar svetlosti. Takav stil i umetnikova lirska osećanja, protkana kroz sve motive koje je radio, bila su u osnovi najbliža duhu klasičnog, francuskog impresionizma.

Celokupnu priču o umetnikovom životu i delu, publika ima prilike da sazna na autorskom vođenju muzejskog savetnika Petra Petrovića, u četvrtak 14. maja u 18 časova. Program je besplatan za sve posetioce, a prethodne prijave nisu potrebne.