Rastko Petrović i Marko Ristić nezaobilazne su figure jugoslovenske i srpske moderne i avangarde. Obojicu je krasilo široko zanimanje za sve (često neprepoznate) vidove umetničkog stvaralaštva, kao i temeljna upućenost na druge (i daleke) kulture. Uz to, odigrali su ključnu ulogu u posredovanju između savremenih globalnih i lokalnih kulturno-umetničkih tendencija.

Počevši od uredničke saradnje u važnim modernističkim i protonadrealističkim časopisima srpske književnosti – Putevima (1922–24) i Svedočanstvima (1924–25) – Petrović i Ristić provode dvadesete godine kao bliski saradnici i, uprkos primetnim razlikama, stvaralački saputnici. Međutim, naredna decenija – simbolično započeta formiranjem nadrealističkog pokreta u Beogradu – obeležena je sve naglašenijim ličnim, poetičkim, pa i političkim udaljavanjem. Ipak, nakon Petrovićeve smrti Ristić mu posvećuje deo čuvenog eseja „Tri mrtva pesnika“, a potom priređuje za štampu izbor njegovih tekstova i, još važnije, neobjavljeni, u rukopisu ostavljeni roman „Dan šesti“.

Odnos Rastka Petrovića i Marka Ristića predstaviće nam dr Jovan Bukumira, saradnik Instituta za književnost i umetnost. Program je besplatan za sve posetioce, a prethodne prijave nisu potrebne.